Carin Jansen, handwerk en zo

Als frequent gebruiker van een scootmobiel heb ik vaak het gevoel dat ik over het hoofd wordt gezien in het verkeer. Veel van de andere scootmobielen die ik zie hebben zo'n lelijk geel hesje over de rugleuning hangen.  Ik wilde zelf iets maken.  Ik heb neongeel garen gekocht om mee te haken.  Op de Knit&Knot dagen kwam ik pluizig neon oranje garen tegen,  dat ik ook gekocht heb.  Met het gele garen heb ik eerst een proeflapje gehaakt om te weten hoeveel steken ik moest hebben.  Na een paar dagen nadenken over hoe ik het aan moest pakken heb ik met papier de omtrek getekend van de achterkant van de rugleuning en van een gedeelte van de voorkant. Dit dus. Het linkse gedeelte is de achterkant en hierop heb ik steeds tijdens het haken mijn werk op gelegd om de afmeting te controleren. Dit gedeelte heb ik iets kleiner gehaakt in geel garen. Daarna heb ik in oranje er twee toeren omheen gehaakt. De twee patroondelen heb ik uit zware spijkerstof gekni...

Iemand vroeg op Facebook naar gratis patronen.  De toon van de vraag was zodanig dat ik me geroepen voelde het ontwerpproces en vooral de tijd die ermee gemoeid gaat te beschrijven.  Ik beschrijf de manier waarop ik te werk ga.  Andere ontwerpers gaan waarschijnlijk op een andere manier te werk, maar hoe het ook gedaan wordt, het vergt de nodige tijd om het goed te krijgen. Het begint met een idee.  Meestal maak ik eerst een ruwe schets. Dat is zo gebeurd, maar soms ontstaat al werkend een idee dat later uitgetekend wordt,  dan zijn we al gauw een uur of twee verder voordat ik kan beginnen met een meer precieze tekening.  Eerst op papier.  Afhankelijk van het formaat van het patroon duurt dit ook weer enkele uren.  Ik gebruik hierbij passer,  liniaal, sjablonen,  wat ik ook maar nodig heb om een zeer precies een gedetailleerd patroon op papier te krijgen. Hierna ga ik meten, hoe lang zijn mijn elementjes, hoeveel steken moet ik maken....

Vandaag ben ik met mijn dochter naar de Knit en knot dagen in Tilburg geweest.  We begonnen natuurlijk met een kopje koffie.  Voor mij dan,  zij had appelsap.  Daarna zijn we door de hal gaan dwalen.  Er was van alles te zien.  Veel,  heel veel garen,  om te breien of te haken.  Halverwege de hal stonden de workshoptafels. Daar hebben we een workshop gevolgd voor het gebruik van een breivork. Dit dus. Ik heb mijn probeersel aan elkaar geknoopt en als armbandje gedragen. Zoals ik al zei was er veel garen te koop.  Wat overal te zien was waren de verloopgarens.  Verschillende merken en kwaliteiten.  De mooiste waren toch de bobbels. Drie- of vierdraads garen van half katoen,  half acryl.  Het mooiste is dat je zelf je kleuren kunt kiezen en de volgorde waarin het verloop plaatsvindt. Ik heb er een bol van gekocht.  Die wordt maandag opgestuurd en zou ik dan dinsdag krijgen.  Foto volgt. Verder heb ...

Ik kan het niet laten om me af te vragen wat dat voor mensen zijn. Iedereen met een computer heeft vast wel eens zo'n telefoontje gehad,  in (soms slecht verstaanbaar) Engels, waarin gezegd wordt dat men van Microsoft is (grove leugen) en dat er een virus of andere schadelijke software op jouw computer staat, wat waarschijnlijk ook een leugen is.  Vandaag kregen wij,  na een hele lange tijd stilte,  weer zo'n telefoontje. Mijn man,  in zijn steenkolen Engels deed alsof hij geschokt was een vroeg hoe hij het weg kon krijgen.  Niet,  volgens de beller. Mijn man weer,  in mogelijk nog slechter Engels, en heel opgewekt: "Dan koop ik gewoon een nieuwe computer,  probleem opgelost." Toen werd er aan de andere kan opgehangen. Ik lag dubbel. Maar intussen vraag ik me af,  wat zijn dit voor mensen.? Als hun kind vraagt: " Pa, wat doe je voor de kost?" Zeggen ze dan :"Ik licht mensen op."? Als hun oma vraagt wat voor beroep ze hebben,  d...

Iedere handwerkster kent het denk ik wel. Er liggen meerdere projecten op afwerking te wachten. Bij mij zijn er op het moment een te haken vest, twee frivolite werkjes en drie borduurwerken die afgemaakt moeten worden. En dat zijn alleen de projecten waar ik op het moment aan het werken ben.  Ik heb nog materiaal liggen voor een gehaakt vest, twee gebreide shawls en een tiental frivolitepatroontjes die ik uit wil werken. Ik mocht van mezelf geen nieuw project meer beginnen voordat ik er tenminste twee afgemaakt had. Maar dan komt het moment dat ik ergens naar toe moet en een frivolite werkje wil meenemen om het wachten te bekorten.  Het project waar ik mee bezig ben ( het kleurige werkje op de foto)  te groot is om mee te nemen, en wat moet een meisje dan. Dus ben ik toch maar weer met iets nieuws begonnen (het witte frivolitewerkje op de foto). Op de foto mist voor wie tellen kan, een borduurwerk. Ik kon het zo snel niet vinden. Ik weet dat het ergens moet zijn, maar w...

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik iets geplaatst heb. Zo gaat dat in het leven, er gebeurt een hele tijd niets en tegelijkertijd een hele boel. Ik heb gemerkt dat ik altijd dat krijg wat ik op dat moment in het leven nodig heb. Er gebeurde niet veel, omdat ik het op dat moment niet aankon. Twee medicijnen die ik heb waren niet optimaal ingesteld, waardoor mijn conditie achteruit ging. Ik was zo ongelooflijk moe.  Wat er in die tijd wel gebeurde was dat ik mijn boek af heb gemaakt, naar een uitgever heb gestuurd, van die uitgever geen reactie terug heb gehad, en toen besloot om het boek in een kleine oplage (25 stuks) in eigen beheer uit te geven.  Die 25 stuks waren in twee maanden tijd uitverkocht. Dat was sneller dan ik had verwacht. Dus heb ik er vijfentwintig bij besteld, en daarvan is nu ook al de helft verkocht.  En toen werd het spannend. Een direct gevolg van mijn boek is dat de LOKK (Landelijke Organisatie Kant Kunst) aan mij gevraagd heeft om i...

Vind je dat ik wat chagrijnig klink nu? Gek hè, na slechts vier uurtje slaap. Ik ben niet tegen vuurwerk perse, maar voor een verbod zou ik toch tekenen.  Tegenstanders van een verbod voeren aan dat het een "traditie" is. Maar de traditie was dat iedereen de avond gezellig met elkaar doorbracht en om middernacht precies werd begonnen met het afsteken van vuurwerk. Je wenste je buren een gelukkig nieuwjaar en een half uur later was het afgelopen en kon je weer naar binnen. Naar bed als je moe was of het feest voortzetten.  Je had niet dat je al dagen van tevoren moest oppassen op straat omdat er een of ander rotjoch zonder te kijken een rotje achter zich gooide, recht voor je fiets. Niet op oudjaarsavond al vanaf acht uur (als je geluk hebt) voortdurend harde knallen en sissen en lichtflitsen. Denk eens aan onze huisdieren, die bibberend van angst in een hoekje in de kast weggedoken zitten. Zij weten niet wat er aan de hand is, peuter ze maar eens aan het verstand dat het ni...