Carin Jansen, handwerk en zo

Het liefst zou ik iedere week een keer schrijven, maar dan moet ik natuurlijk wel iets te melden hebben dat het lezen waard is. Afgelopen tijd heb ik niets afgemaakt, buiten de patronen voor mijn volgende boek. Die kan ik echter nu nog niet laten zien. Waar ik nog mee bezig ben is de shawl die ik aan het breien ben. Het is een simpel kantpatroon, maar ik moet er tegelijk niet bij TV kijken, dan sluipen de fouten erin. En dat er maar drie herhalingen zijn maakt het niet simpeler. En ik moet tellen, tellen en nog eens tellen. Iedere toer, iedere herhaling, dat is drie keer per toer tot twintig tellen. Dit is de bloesemshawl die een tijd geleden in het blad Trui stond. Als ik hem nog eens maak doe ik aan beide zijkanten twee steken extra. En het zakdoekrandje in frivolité is ook bijna af. Dit zal ik gauw laten zien. Ik was al aan het rondkijken naar wat ik daarna ga maken als mijn "meeneemproject".  Ik wilde eigenlijk het "Monster Doily" van Jan Stawasz gaan...

Op handwerkgebied komt er ineens veel op me af. Om te beginnen had ik een planning gemaakt voor mijn volgende frivolité boek. Dat wordt een boek met vijfentwintig patronen. Enkele ervan heb ik al klaar, maar het merendeel moet nog gemaakt worden. Ik had een beetje het gevoel van, ik zie wel wanneer het af komt. En toen kreeg ik een mailtje van iemand die het eerste boek gekocht had. Zij vroeg of ik nog meer boeken op mijn naam had staan. Nog niet dus. Meteen echter ben ik de planning gaan maken en als alles verloopt zoals gepland komt het boek volgend jaar december uit. Afgelopen week kreeg ik van iemand die een webwinkel heeft en mijn boek verkoopt de vraag of ik tien exemplaren wil meenemen naar de frivolité workshop dag op 5 oktober. Maar ik heb er nog maar vier over! Dat wordt opnieuw laten drukken, Wat ik eigenlijk niet van plan was. En toen... was de drukkerij waar ik mijn eerste vijftig exemplaren had laten drukken failliet. Om verschillende redenen heb ik nu besloten om ...

Het is af, mijn tafelloper. Dit was de eerste keer dat ik platsteekborduurwerk maakte en ik vond het zo leuk dat ik besloten heb om de gordijnen voor de slaapkamer ook op deze manier te borduren. Hier kom ik nog wel op terug. Dit is hem, De oplettende kijker ziet dat er twee elementen zijn die ik niet geborduurd heb. Dat is omdat ik deze elementen niet in het patroon vind passen. Hopelijk verdwijnen de lijnen in de was. Zoniet, dan kan ik het eventueel alsnog borduren.  Verder ben ik erg druk met frivolité. Mijn nieuwe boek wil ik over ongeveer anderhalf jaar uitgeven. Hiervoor heb ik al 14 van de 20 patronen bedacht. Zes zijn er al geknoopt, al zal ik van sommige een stuk opnieuw moeten doen ivm de foto's.  Gisteren (30-7-2019)  heb ik de planning gemaakt voor de rest van 2019, en de eerste twee maanden van 2020.  Hier is een sneak preview van één van de patronen waar ik nu aan het werken ben.  Afgelopen week kreeg ik een mailtje naar...

Mijn Lost in time shawl is klaar. Toen ik het patroon eenmaal doorhad ging het nog best snel.  Ik moet zeggen, ik vind hem prachtig. Hij is niet erg groot, komt maar tot mijn ellebogen, maar voor een frisse zomeravond, waarvoor ik hem wilde hebben is dat precies genoeg. Dat is hem dus. Hij valt prachtig soepel en ik weet zeker dat ik meer wil maken van dit garen. Het voelt zo luxueus. Op naar mijn volgende project. Ik moet van mezelf steeds twee dingen afmaken die nog liggen voordat ik één nieuw project mag beginnen. En bij het opruimen van mijn studio kwam ik de volgende twee dingen tegen. Ik had van iemand drie tafellopers gekregen. Ze zijn crèmekleurig en eigenlijk best saai. Twee ervan had ik al eens geborduurd, maar de derde wilde maar niet. Het patroon wat ik wilde had ik er al opgestreken, maar het borduren vlotte niet. Ik vond maar steeds niet het juiste garen. Er waren al drie verschillende garens die ik had geprobeerd.  Tot ik perlgaren vond in de juiste...

Mijn vest is klaar, eindelijk.  Nadat alle zeshoeken gehaakt en aan elkaar gezet waren en ik het vest pastte, bleken de mouwen veel te lang.  Ik heb toen twee rijen zeshoeken van de mouwen afgeknipt. Daarna heb ik langs alle randen nog een rij vasten gehakt,  mochilla stijl. Ieder zeshoekje heeft d ie rand in zijn eigen kleur gekregen,  de ongebruikte kleuren zijn onder de steken meegevoerd.  Nu moet ik alleen nog besluiten of ik een sluiting maak en hoe.  Op naar het volgende project.  In eerste instantie wilde ik een shawl breien van een prachtige blauwe mohair, maar ik kon het patroon niet vinden.  Ik vond wel een ander patroon, dat van de Lost in time omslagdoek. En ik vond ook het bobbel garen dat ik in Tilburg gekocht had. Alsof het zo moest zijn.  Als ik ze ieder apart zag wist ik nog niet wat ik met het garen wilde doen,  en ook niet met welk garen ik die shawl wilde maken. Nu ik ze bij toeval samen vond was het...

Jaren geleden heb ik eens vier klossen wilde zijde garen gekregen.  Hiervan wilde ik in eerste instantie stof weven,  maar het garen was te ongelijk  voor mijn gebrekkige weefervaring. Toen besloot ik maar er een vest van te haken.  Het duurde nog een hele tijd voordat ik het juiste patroontje gevonden had. Ik wilde zeshoeken, Maar ze mochten niet te groot zijn. Eenmaal een patroon gevonden maakte ik eerst een proefje,  voor de maat.  Daarna ging ik een tekening maken, voor de kleurverdeling.   Toen kon ik gaan haken.  Iedere hexagon die af was streepte ik door op de tekening.  Alle zeshoeken werden tijdens het haken aan elkaar vastgemaakt.   De onderkant van de rechtermouw is op die manier ook meteen gesloten.  De laatste kolom van de zijnaad had ik echter nog niet gehaakt,  omdat het okselstuk een wat afwijkende vorm had en ik niet kon visualiseren hoe dat eruit moest komen te zien.  Afgelop...

Van een mooie bourettezijde die ik ooit gekregen heb,  ben ik een vest aan het haken met zeshoeken. Zoals op de tekening te zien is ben ik over de helft. Voor de tweede toer van de zeshoeken moet ik een wieltje maken van zes halve stokjes, gescheiden door drie lossen. Bij stokjes gebruik ik een staand stokje om naar de volgende toer te gaan,  maar een staand half stokje lukte mij niet.  Dus dan maar de oorspronkelijke manier met twee lossen in plaats van een half stokje.  Het nadeel van die methode, voor mij tenminste, is dat ik er altijd moeite mee heb om te weten welke steek ik moet hebben om de ronde te sluiten. Hierop heb ik het volgende gevonden. Ik haak de twee lossen voor de halve vaste.  De volgende  steek is een halve vaste in de achterste lus van de laatste steek. Dat is de eerste van de drie lossen. Vervolgens het wieltje afmaken,  en nu kan ik goed zien waar ik moet aanhechten. Overigens zullen rechtshandigen...